Harry Potter

Harry Potter er snilld

Um helgina þá var í hópi fólks og talið barst að Harry Potter. Fólk fór að fussa og hneykslast yfir honum og lýsa því yfir að það skildi þetta ekki. Sagði að það væri ekkert frumlegt í þessum bókmenntum og margar bækur væru betri. Ég reyndi að malda eitthvað í móinn en var ekkert að segja neitt kröftugt við því. Leyfði fólki bara að röfla um þetta ef það vildi.

En þar sem ég á blogg síðu og það er akkúrat fullkomin staður fyrir að reyna svara svona athugasemdum. Eins og þetta dæmi sýnir

Fólk sagði (og auðvitað er þetta staðfært)
"ég skil ekki af hverju börn eru að falla fyrir þessu". Svar: Ég skil ekki af hverju fólk fer í messur.. en það gerir það samt.. kannski er bara gott að fólk hafi mismunandi smekk.

"Það er ekkert frumlegt við þessar bækur, Dumbledore er eins og Gandalfur" Svar: Já það er rétt að að Dumbledore er eins og Gandalfur og Harry Potter er dæmigerður "hin útvaldi" sem kemur fram í flest öllum fantasíu bókmenntum. En frumlegheitin eru ekki því heldur hvernig Rowling blandar algengum sögum og mýtum saman. Hver kannast ekki við leiðinleg stjórnmál og vinsældarpólitík.. en í hvaða fantasíubókmenntum er fjallað um galdraráðherrann og talað um að það sé verið að staðla alla galdra og notkun þeirra. Hver hefur lesið um skriffinnsku í galdraheimi?
Hver hefur ekki heyrt talað um nornin á kústsköftum? En hverjum hefur dottið í hug að byggja upp íþrótt sem byggist á því?
Síðan má ekki gleyma því að jú hann Dumbledore er mjög líkur Gandalfi hinum gráa í útliti en hegðun hans er ólík. Hann gerir mistök og segir stundum tóma þvælu (og getið ímyndað ykkur hvort að það eina sem Gandalfur óskar sér að vera með fleiri sokka?)

"Þetta er bara dæmigerð fantasía og það eru margar betri heldur en þessi" Svar: Betri er auðvitað smekksatriði, en við skulum ekki fara nánar út í það hér. Málið er að það Harry Potter er ekki dæmigerð fantasía. ég mundi frekar segja að Harry Potter eru "fimm Bækur" þessara kynslóðar. Í hefðbundnum fantasíum þá er búin til heimur, annar heimur og sagan gerist þar. Þar eru önnur landanöfn og konungar og keisarar ráða ríkjum. En í H.P þá gerist sagan í okkar heimi. Það er verið að tala um England, Rúmeníu, Frakkland. Það er farið í frekar dæmigerðan breskan skóla og kennt galdra með hefðbundnu sniði. Sögupersónurnar þurfa að kljást við hefðbundin vandamál (s.s unglingabólur, prófkvíða, vinarslit, ástir o.s.frv.). Ég hef lesið margar fantasíubókmenntir og ég held að ég geti sagt að það hafi aldrei verið fjallað um prófkvíða í þeim.

"En...." Svar: Og nú í þessum nútíma er alltaf verið að kvarta yfir því hvað börn lesi lítið. Hvað börn eyði öllum sínum tíma í tölvur og vídeo. Er þá hægt að kvarta yfir því að níu ára gömul börn leggist í að lesa 700 bls doðranta. Ekki bara einn heldur þrjá! Eigum við ekki bara að fagna því og styðja það í stað þess að nöldra yfir því? Fagna því að hún J.K. Rowling hafi skapað heim sem miljónir barna og fullorðna dást að?

Þetta var alger fantasíu helgi hjá mér (nema kannski sunnudagskvöldið). Það sem ég gerði þessa helgi var: 1.Kláraði bókina "eye of the world" eftir Robert Jordan, sem er fyrsta bókin í "wheel of time" seríunni. 2. Horfði á lord of the rings: Fellowship of the rings - extended version. 3. Fór á Harry Potter og Leyniklefinn.

Ég gæti farið út í hvað var skemmtilegt og hvað var leiðinlegt við þessa afþreyingu. En ég ætla ekki að gera það. Mér langar að tala um afhverju ég hef gaman af fantasíum. Þannig að ég ætla að gera það.

Ævintýri, mér hefur alltaf langað að lenda í ævintýrum. Uppgvöta að það sé falin fjarsjóður einhver staðar, eða finna fjarsjóðskort. Ég elskaði The Goonies (og geri það ennþá) út af þeirri hugmynd að það sé ennþá hægt að lenda í svona fantasíu ævintýrum. Ég hef aldrei verið jafnhrifin af Science Fiction eða vísindaskáldsögum. Þær hafa aldrei náð jafn miklum tökum á mér og fantasíur. Afhverju? Ég held að það sé vegna þess að ég er ekki mikill tæknimaður. Ég hef eiginlega ekkert voðalega gaman af tækjum og tólum.

Síðan hef ég alltaf reynt að sjá hvort ég get verið einhver af þessum persónum sem er verið að fjalla um í bókunum, myndunum. Ég t.d sé mig sem Harry Potter, Flint í Dragonlance Chronicles, Boromír og gimli (aðalega vegna þess að fíla dverga í botn) í Lord of the rings, Perrin í Eye of the world (þótt að sagan sjálf hafi verið frekar SLÖPP). Ég fíla þessar hetjur sem eru samt engar hetjur... flækjast inní málin og finna hjá sér dug til þess að berjast á móti ranglætinu. Síðan var/er ég að ýminda mér að ég væri sú persóna, lifði mig inní ýmsar aðstæður sem þær lentu í. En þessi helgi var tileinkuð algerlega Fantasíum eins og ég sagði. Verst að ég spilaði ekki neitt á sunnudaginn... ef ég hefði gert það þá hefði þetta verið fullkomið.... mmmmm.....

En ég mæli með að fólk horfi á LOTR:FOTR extended version (skemmtileg skammstöfun) lesið Harry Potter... og þeir sem hafa ekki gert það... shame on you!... og sjá myndina Harry Potter og leyniklefinn. Það má alveg lifa vel og ánægður ef maður mundi sleppa að lesa Wheel of time. En kannski batnar sagan.. hver veit.

Ég hef líka verið að sökkva mér inní teiknimyndasögur upp á síðkastliðin ár. Þær heilla mig rosalega. En ég veit eiginlega ekki alvega afhverju þær gera það... kannski ég skrifa um það seinna!

Harry Potter

Ég er búinn með bókina, kláraði hana á aðfaranótt mánudags. Ég var ekki fyrstur með hana í kringum mig þar sem Guðmundur hafði samband við mig á laugardaginn og sagði mér að hann hefði lokið við hana þann sama morgun.

Þetta var Harry Potter bók og ég var nokkuð sáttur við hana, nema einn hlut, sem ég ætla ekki að útskýra hér þar sem eflaust eru hér einhverjir lesendur sem vilja lesa hana óspilta.

Ég held að J. K. Rowlings hætti ekki að skrifa, spurningin er bara hvað hún mun skrifa um. Hún mun ekki skrifa meira um Harry Potter en það gæti verið að hún haldi áfram að skrifa í sama heimi. Ég veit samt ekki.

En alla vega þá er þessum kafla lokið.

The Order of Pheonix

Búin að lesa doðranntinn þann. 766 blaðsíður, keyptar á aðfaranótt föstudags og búin með þar í dag. Klukkan 21:00.

Hérna koma engir Spoilerar! Bara mínar hugsanir um þessa fimmtu bók um Harry Potter. Mun tala aðeins um söguþráðin en bara það sem höfundurinn hefur sagt sjálfur. Ef þú veist ekkert um bókina þá skaltu ekki lesa þetta!

Þessi bók breytir mjög litlu miðað við hinar bækurnar. Hún heldur áfram með söguna án þess að bæta miklu við. Dauðdaginn sem hún J.K. Rowling var búin að tala mikið um var mjög fyrirsjánlegur og soldið flatur. Ef maður miðar það við áhrifin sem ég fékk úr bók nr. 4 þegar ein söpupersónan dó þá var það miklu áhrifameira og kom ótrúlega á óvart.

Það voru samt nokkrir skemmtilegir hlutir sem gerðust í henni og hlutir sem komu á óvart. Þróunin á persónu Potter var nokkuð lunkin. En mér fannst leitt að Ron Weasley þróaðist ekkert, en Herminoe kom skemmtilega inn. Neville Lonbottom naut sín gríðarlega í þessari bók og Ginny Weasly kom sterk inn. Hagrid var með sama heygarðshornið og kom inn vera inn sem var nokkuð skemmtileg. Siðan lét hún persónu birtast sem hefur ekkert sést síðan í fyrstu bókinni. Hún kom skemmtielga á óvart. Dumbeldore var frekar flatur... ég hef það á tilfinninguna að hún hafi fengið innblástur frá bíómyundunum um hvernig hún eigi að túlka Dumbeldore.

En Fred og Georg Weasleys voru senuþjófarnir og ef það verður gerð bíómynd eftir þessari bók þá verða þeir hetjur myndarinnar!

En það má með sanni segja að mig hlakki til að lesa næstu bók!

Join uss.... its blizzzzzzz......

Harry Potter

Stóð í röð í klukkutíma í gær til þess að ná mér í þá nýjustu. Las hana samt ekki í nótt. Vildi nota nóttina í svefn.

En núna starir hún á mig og kvartar yfir því að ég sé að skrifa hérna í stað þess að lesa hana.

Ef einhver vill lesa um hvað ég er mikill fan þá getur sá hinn sami kíkt á þetta!

Kraumandi hugsanir

Að hugsa

Er að hugsa of mikið þessa dagana.

Harry Potter og Fönixreglan er bara nokkuð góð bók. Mun skemmtilegri í annað skiptið. En maður á að lesa hana strax á eftir eldbikarnum.

Er með mikin verk í vinstri únliðnum og það er að að valda mér miklum leiðindum. Ætli ég geti afsakað rafrausarleti með þessu?

Annars er ég búin að segja upp í báðum vinnum og brottför nálgast hratt.

Líður vel þessa dagana, en fæ lítin svefn og hugsa of mikið.

Ætti að hætta því.

Endir á sumarfríi

Sumarfríið búið

Í þessu sumarfríi gerðust eftirfarandi hlutir

Ég brann í andliti og á öxlum.
Ég fór til Jökulfjarðar, nánar tiltekið á Höfðaströnd.
Ég dvaldi á Suðavík.
Ég las 2 bækur eftir Micheal Connely, Harry Potter bókina, 11 mín ef Paulo Cuelo, Bók um skoska lögreglumanninn (r-eitthvað), byrjaði á Micheal Chricton bók en gafst eiginlega upp, á eftir 50 bls af nýju Nick Hornby bókinni,
Ég fór Gullna hringinn með finnanum og Árna
Ég dvaldi í sumarbústað og hoppaði á trampolíni.
Ég dvaldi í Kaupmannahöfn
Ég drakk mikin bjór þar.
Ég fór á U2 tónleika í Parken. SEM VORU GEGGJAÐIR.

En núna er allt þetta bara í fortíðinni... vinnan og rútínan er komin aftur.

Uppáhalds!

Maður verður nú stundum að fjalla um slíkt (sérstaklega þegar manni dettur ekkert annað í hug).

Þegar ég fór að skilgreina uppáhalds þá kom auðvitað hugsanir eins og uppáhalds bíómyndir, bækur, sjónvarpsþættir... en ég ætla bæta nokkrum öðrum flokkum inn! En þetta ætti kannski að heita minnisverðast.... en hverjum er sama?

Kvikmyndir: L.a Confidental, Unbreakable, Matrix, Star Wars (gömlu), Willow, Braveheart, Gladiator, Aliens, Saving Private Ryan, The thin Red line, Fríða og Dýrið, Dances with wolves.

Bækur: Life of Pi (uppáhaldsbókin mín í dag), The Dragonlance Chronicles, Harry Potter bækurnar, ævisaga Che Guevara, Særingamaðurinn, Gorgías, High Fidelity, Hilmir Snýr heim.

Tónlist: U2, Mike Oldfield, Sting, Nick Cave,

Sjónvarpsþættir: The Muppet Show, Smallville, Star Trek:DS9.

Tölvuleikir: Star Craft, Battlefield 1942, Laser Squad.

Lönd: Slóvenía, Eistland, Rúmeníu

Klósett: Inn á rónabarnum í Sigishora (Rúmeníu)

Gistiheimili: Klefinn í Ljulbjlana, Slóveníu. Frost og Funi Hveragerði.

Staður: Þar sem ég er hverju sinni.