Bíó

Ég skellti mér á nokkuð góða mynd í gær. Pirates of the carribiean: Curse of the black pearl.... ætlaði að skrifa meira.. en nennti því ekki.

Hernaður

Spáið í því.... stærsti iðnaður sem er í gagni í heiminum í dag er hergagnaiðnaður, mestum peningunum er eytt í hernað. Við lifum ennþá á 21. öld og samt er hent mörg hundruð miljörðum í að þróa, betrumbæta, og kaupa vopn og verjur. Ótrúlegt!

Afhverju ætli það sé?

Þurfum við á þessu að halda? Þurfa jarðarbúar á her að halda?

Það virðast sumir halda og nefna að án hers þá erum við varnalaus. Varnarlaus gangvart hverjum? Okkur sjálfum! Við erum með her til þess að verja okkur gegn okkur sjálfum! Sjit mar. En sú bilun.

Jarðarbúar eru ótrúlega frumstæðir. En maður skilur þetta svo sem, ekki vill maður vera tekin í görn vegna þess að maður vildi ekki verja sig. Ekki getum við treyst Kína, þeir mundu öruglega valta yfir okkur alveg eins og þeir gerðu við Tíbet, ef við mundum vera varnarlaus.

Já með vopnum og ofbeldi þá nær einhver tökum á öðru.

En síðan er stundum nefnt að mesta þróunarskrefin hafi gerst í styrjöldum. Það er alveg rétt. Ef einhver ógnar öryggi þínu þá geriru allt til þess að verjast. Það er líf okkar að veði. Auðvitað verjumst við! Ef barnið okkar er með sjúkdóm þá reynum við að finna lækni sem getur læknað hann, eða jafnvel fundið lækningu sjálf (eins og sumir hafa gert), ef snjóflóð fellur á bæ þá reynum við að koma í veg fyrir að það komi fyrir aftur, einhver bilaður kall kemur með nokkur þúsund skriðdreka inní land þá stökkvum við til og finnum eitthvað sem stoppar hann.

Osfrv. Þróunin gerðist kannski hraðar útaf þessum átökum... en var það þess virði?

Hugmynd!

Fyrir ekki svo mörgum árum síðan var fólk kallað:

Aumingjar ef það þjáðist af alkahólisma
Fávitar ef það var með þroskaskerðingu
Vitlaust ef það var með lesblindu
Aumingjar, letingjar ef það var þunglynt
Bilað ef það var með Geðklofa

Ætli það verði sama með þágufallsýki. Ætli það finnist gen sem gerir það að verkun að einstaklingur geti ekki náð tökum á málfræði.

hmm.......

Upplifun

Þessi helgi mun hanga í minningunni mjög lengi. Ég skrap út á land og tók þátt í útihátíð í smábæ. Þarna dvaldi ég með fólki sem ólst uppi á svæðinu og sumir sem bjuggu ennþá þar. Þetta var helgi þar sem ég kynntist menningarheimi sem ég hef lesið um, heyrt talað um en aldrei kynnst sjálfur.

Það mætti segja að ég hafi fengið menningarsjokk sem er mjög skemmtileg tilhugsun þar sem þetta er hluti af landinu mínu og maður mundi ætla að þetta er ekki svo fjarlægt manni eins og ég upplifði það. Ég uppgvötaði nýja vídd á fólki, nýja hugsun, ný viðhorf. Margt sem ég upplifði sem kom mér á óvart.

Ég hef alltaf búið í Reykjavík, sem kannski skýrir afhverju ég fékk sjokk. Aldrei haft lögheimili fyrir utan borgarmarkana, en dvaldi sem drengur eitt sumar á Ísafirði (sem var mjög ánægjulegur tími).

Ég hlustaði á margar samræður, tók sjaldnast þátt í þeim þar sem ég hafði mjög lítið eitthvað til málana að leggja og vegna viðvarana hjá sumum aðilum þá sagði ég ekki neitt við sumu þótt að ég hafði skoðun á þeim málum. Ég fylgdist grant með umhverfi og fólki, kannski ekki nöfnum á stöðum og fólki, heldur hvernig fólk talaði, hvaða skoðanir fólkið hafði osfrv.

Ég held að ég hefði gott að því að flytja út á land og búa þar í eitt ár. Bara til þess að upplifa þessa menningu og þennan veruleika sem Höfuðborgarsvæðið virðist sneytt af.

Reynslunni ríkari