08 júní, 2004

Maníu kast

Maníu kast

Ég er komin í maníukast. Algert.. er að fá helling af hugmyndum. Um ferðalög um Ísland. Um framtíðina. Um námið. Um hlutverkaspil. Um framtíðina. Um mig og um þig.

Helling að gera í vinnunni og ég er að gera allt svo hratt að ég kem sjálfum mér á óvart. Hugurinn minn er ekki að stoppa.

Ég er byrjaður að sjá fyrir mér geðveikt frí. Frí þar sem ég eyði viku á mývatni. Rölti á Öskju og kíki á fótspor Sleipnis. Verð að labba um á Hornströndum með "native" (Ömmu). Fer síðan til Spánar í málaskóla.

Ég er þvílíkt hyper... er fljúgandi hátt í dag... veit ekki hvað það endist lengi!

En boy o´ boy, ég ætla að njóta þess.

07 júní, 2004

Leiði

Leiði

Mér hundleiddist í gær og vissi ekkert hvað ég átti að gera af mér. Ég tók til, fór í bað, hékk á MSN en hafði bara ekkert að gera.

Merkilegt, hafði bara ekki eirð í mér að gera eitthvað.

Ætli ég sé ekki bara svona að eðlisfari? Ekki er það nú skemmtilegt.

02 júní, 2004

Morð - sjálfsmorð

Morð - sjálfsmorð

Þegar ég var út í Danmörku varð skelfilegur atburður á Íslandi. Morð á 11 ára stúlku framkvæmt af móður. Móðirin reyndi síðan að fremja sjálfsmorð.

Margir eru búnir að lýsa undrun og reiði gagnvart þessu. Ég verð ekki einn af þeim.

Þetta hlaut að gerast einhvern tíman. það hlaut að koma að þessu. Ekki af því að samfélag okkar er svo rotið eða allt er að fara fjandans til heldur vegna þess að þetta fylgir mannkyninu.

Já það að móður myrði börnin sín hefur fylgt okkur lengi. Jú við fáum meira heyra um þetta í dag vegna fjölmiðla. Fólk mun myrða hvort annað, hvort sem það eru börn, konur, gamalmenni á allan mögulegan og ómögulegan máta.

Eina ástæðan fyrir að morð - sjálfsmorð hefur ekki gerst áður er sú að við erum 270.000 manna þjóð. En þetta mun gerast aftur einhvern tíman seinna.

En auðvitað syrgi ég þessa stúlku og finn til með móður hennar sem hefur myrt dóttur sína í einhverri geðveiki.

En þessi atburður kemur ekkert á óvart. Var bara spurning um tíma.

01 júní, 2004

Heimkoma

Heimkoman

Síðasti dagurinn var rólegur. Borðaði á Jensens Bofhus þessa fínu steik og síðan fór ég af stað til Reykjavíkur. Tók lest til Köben og hitti tvo félaga hans Ella. Sá að þeir voru að fara í Sjóorrustu í lestinni og spurði þá hvort að þeir spiluðu Catan.

Við tókum einn leik sem var æsispennandi og það var barátta til síðasta teningakasts. Leikurinn endaði akkúrat þegar við komum til Köben. Staðan var 10-9-9. Ég var með 9 stig og tapaði. Ekki gaman.

Þegar ég kom á flugvöllinn var auðvitað fjögurra tíma seinkun á fluginu. Ég lenti á spjalli við nokkra einstaklinga.

Vidda. Íslenskan dreng sem var í Óðinsvé að heimsækja konuna sína. Hann var á Íslandi að vinna og hún í læknisfræði í danaveldi.

Amy. Bandaríska konu sem er búin að búa á herstöðinni í Keflavík í 5 ár. Er að kenna Ensku á stöðinni. Er samt að fara frá Íslandi og fer þá til Japans.

Jeff. Bandarískur hermaður sem er líka herstöðinni. Var með ítalskt (Sikeylískt) blóð í sínum æðum og var svona latínóalegur. Samt var hann herðabreiður og stór. Hann og Amy voru par.. held ég.

Kevin. Lítill naggarralegur bandarískur gaur (34 ára) sem er í sjóhernum (Navy). Mun vera í 6 mánuði í viðbót og fara síðan til Virginíu. Piparsveinn í húð og hár.

Tim. Mjög skemmtilegur Bandarískur gaur sem á kærustu sem er í Danmörku. Hann var að heimsækja hana. Sagði skemmtilega frá hlutum.

Ég var með þeim þessa fjóra tíma og drakk töluvert af bjór (ég er enn í fríi frá aðhaldi vegna utanlandsferðar). Síðan var strollað í flugvelina og sofnað áfengismettuðum svefni.