Hugleiðingar um sjálfið

An Zhaning

Mitt kínverska nafn. Samkvæmt þessu

Ég var að velta því fyrir mér í gær hvort ég hafði eitthvað breyst í gegnum tíðina, hvort að það væru einhverjar grundvallarbreytingar á minni persónu síðan ég var lítill. Er ég bara ekki sami horaði bókaormurinn sem ég var þá. Þessi þrjóski, sem hafði ekki fyrir neinu í skólanum, sem oftast gat leikið sér einn og dúllaði sér í sínum eigin heimi?

Hefur það eitthvað breyst? Við þróumst aðeins, eldumst en persónuleikinn breytist ekkert. Við erum enn sömu einstaklingarnir sem við erum þegar við fæðumst. Þannig að það sem þú sérð í börnum munt þú mjög líklega sjá þegar þessir sömu einstaklingar eru orðnir stærri.

Eða er það rangt hjá mér? Er Tabula Rasa hugmyndin til staðar. Getum við breytt okkur, breytt grunninum okkar?

Síðan er ég komin með 6737 orð í söguna sem ég er að skrifa.

Fréttir

Í fréttum er þetta helst...

Í Skagafirði er verið að spá að virkja tvær ár.. tveir virkjanakostir verða settir á aðalskipulag og síðan verður athugað hvort að einhver vill fá þessa orku. Það á að nota hana til að byggja upp atvinnu í héraðinu segir meirihluti Skagafjarðar.

Í Norðurhluta landsins vilja menn henda upp 150 þúsund tonna álveri í Helguvík.. fyrir 2010.

Ríkisendurskoðun gagnrýndi stjórnvöld og stjórnsýslu alvarlega um daginn fyrir að eyða um efni fram. Benti sérstaklega á utanríkisráðuneytið. Sagði að aðhaldið ætti að vera meira.

Í yfirlýsingu sem Árni M. Mathiasen kom fram þegar hann kynnti fjárlagafrumvarpið þá sagði hann að aðhald í ríkisfjármálum hefði verið nokkuð gott og nú mætti fara draga úr því.

Fyrir nokkrum mánuðum síðan þá lýsti ríkisstjórnin yfir því að það ætti að draga úr framkvæmdum á vegum ríkisins til þess að draga úr þenslu. Fyrir stuttu þá sagði forsætisráðherra að merki væri á lofti að dregið hefði úr þenslu og það mætti fara og setja þessar framkvæmdir í gang aftur. Stýrivextir hækkuðu um 1,5% á meðan. Það kom yfirlýsing um að draga úr framkvæmdum frá einni sveitarstjórn, Reykjanesbæ. Á meðan fóru Reykjavík að brjóta niður faxaskála.

Varnarsamningur var gerður við Bandaríkjamenn. Einu aðilarnir sem fá að vita um innihald samningsins eru 2 ráðherrar, þeir hafi lýst því yfir að um mikilvægt trúnaðarmál væru um að ræða. Bandaríkjamenn drógu her sinn í burtu vegna þess að það var engin þörf á honum. Engar hættur stöfuðu að Íslandi. Á meðan hættur stöfuðu á Íslandi vegna kalda stríðsins, þá vissu allir innihald varnarsamningsins.

Undirritaður fór í óvissuferð með vinnu sinni og drakk helling af bjór, hans hópur rústaði "hópeflisleikjunum", fór í klettasig og hellaskoðun. Líkami hans er ekki góðu ástandi sem stendur vegna aumra vöðva í öxlum.

breytingar

Breytingar

Fyrir 3 dögum síðan þá breytist líf mitt talsvert. Margir myndu segja að lífið hafi ekkert breyst eða að breytingin sé ekkert merkilegt. En ég er þessu algerlega ósammála. Að mínu áliti þá er þetta grundvallarbreyting og eiginlega það merkilegt að ég get ekki staðist það að rita um hana smá pistil.

Þetta er lítil breyting en mun vafalaust hafa mikil áhrif. Kærastan á 2 börn og þó að ég hafi hitt þau nokkrum sinnum þá hef ég alltaf verið kynntur sem vinur aldrei sem kærasti eða neitt þannig. þangað til fyrir 3 dögum, þá sagði móður þeirra frá þessum ráðahag.

Þetta er auðvitað stórmerkilegt. Allt í einu eru 2 krakkar komnir inní mitt líf. Þeir voru auðvitað komnir inní það fyrir löngu en allt í einu er ég komin inní þeirra, með allt öðrum formerkjum. Börn kærustunnar fóru að hella yfir hana spurningar eins og hvenær ég myndi flytja inn eða hvort þau mundu nú flytja inn til mín, hvenær við mundum kyssast o.fl.

Ég efast um að ég fái sömu spurningar.. hugsa að ég fái frekar frekar fliss og hlátur svona í fyrstu og síðan fer nýjabrumið af mér og þá sjáum við hvort ég sé nógu góð fyrir þau.

En það gerist eins og allt annað.. hægt og rólega..

Sauðárkrókur

Sauðárkrókur

Á laugardaginn fékk ég að vita að við værum að fara á Laufskálaréttir. Eitthvað um hundrað hestar í réttum. Það var nokkuð gaman en gallin var að ég var ekki klæddur fyrir útiveru, hélt að þessi helgi ætti að vera afslöppun og hvíld, sem betur fer þá tók ég húfuna mína með mér, þrátt fyrir að ég fékk komment á hana.

Helgin var glæsileg, á laugardaginn var farið á réttarball þar sem drukkið var ótæpilega. Fengum far með rútu í úthverfi Sauðárkróks þar sem við gistum. Líkami minn var ekki sáttur við þetta magn af áfengi í mínum kroppi og neyddi mig til þess að skila eitthvað af því aftur. Auðvitað hlýddu ég skipunum líkamans og eyddi nokkrum mínútum í leiðindum.

Ég hafði farið í 3 partí um kvöldið og auðvitað sá fólk að ég og kærastan vorum voða hamingjusöm. Eina kona hafði orð á því og sagði að það gæti ekki verið að við værum búin að vera lengi saman. Það er svo sem rétt þar sem við erum bara búin að vera 9 mánuði saman. Hve lengi getur maður búist við því að það mun endast? þessi hamingja? Þessi þörf fyrir að vilja vera nálægt, að haldast í hendur, að kyssast við hvert tækifæri? Dofnar hún hægt og rólega? Eða verður þetta bara einn daginn horfið án þess að maður tók eftir því?

Síðan er önnur hugsun? Er hægt að halda þessu við meðvitað? Er hægt að hugsa sem svo að maður vilji láta þetta ganga svona áfram og maður gerir það bara? Hefur einhver gert það? Haldið þessu nýjabrumi við í mörg ár?

Mér er spurn.