Bretar og Hollendingar þora ekki í mál við okkur (IceSave 2)

Já þeir þora víst ekki í mál við okkur og þess vegna vilja þeir fara samningsleiðina.

Vilja ekki allir fara samningsleiðina? Ef hann Jón skuldaði mér pening þá væri ekki fyrsta sem ég myndi gera að hringja í lögfræðingin eða í lögregluna. Ég myndi hafa samband við hann og spyrja einfaldlega "hey, ég lánaði þér pening, ætlarðu ekki að borga?" ef hann myndi svara með "ja.. ég á sko ekki peningin og sko..." þá myndi eflaust fara af stað umræður um hvenær hann myndi borga, hvenær hann fengi pening, jafnvel um innborgun o.s.frv.

Það er engin spurning um að breskir og hollenskir peningar fóru í íslenskan banka. Þeir eru einfaldlega að biðja um að fá þá peninga til baka. Og vegna þess að tryggingasjóðir hafa oftast tryggt banka þá er íslenska ríkið næsta skref ef tryggingasjóðurinn getur ekki borgað.

Einfalt og rökrétt, tengist ekkert hugrekki eða málsókn. Ef samningurinn fellur þá byrjar möguleikinn á málsókn og að þeir þori ekki í slaginn við okkur? Af hverju ættu þeir ekki að þora því? Vegna þessa að Bretar settu hryðjuverkalög á okkur og það var til þess að Kaupþing féll komi þeim í koll (getur einhver sagt að án þess að bresta í óstjórnlegan hlátur að fall Kaupþings hafi verið Bretum að kenna, hann var löngu fallinn, hann vildi bara ekki viðurkenna það). Er það vegna þess að ef við myndum sigra að þá myndi allir bankar Evrópu riða til falls vegna þess að það yrði dómsmál um að tryggingasjóður er ekki tryggður af ríkissjóði? Ööö.. varla þar sem það er eflaust valdi hverrar þjóðar að styrkja tryggingasjóð (eins og Íslendingar hafa gert).

Svo að.. rök fallinn (að mínu áliti)

Innan úr kuldanum

Já ég er kominn úr útlegð og af fáranlegri ástæðu.

Það er ekki vegna þess að mig langar að segja frá fæðing sonar míns eða deila þeirri reynslu með lesendum. Það er ekki vegna þess að mig langar að segja ykkur frá því hvernig líf mitt gengur fyrir sig eða eitthvað þannig.

Nei...

Það er Ice save.. ömurleg ástæða.

En málið er bara þannig að ég er orðinn pirraður á þessari umræðu. Ég er að vera þreyttur á rökleysu og bulli.

Það er verið að nota rök á báða boga sem einfaldlega standast ekki nánari skoðun og ég er hissa á því hvers vegna það er ekki búið að segja það. Þannig að ég ætla skrifa nokkra pósta um Ice save og reyna þar með að mynda mér skoðun hvað ég mun kjósa.

Framsókn - Fréttaskýring

Hann Jón Sigurðsson fyrrverandi seðlabankastjóri er stiginn niður sem formaður Framsóknar. Þetta kemur ekkert á óvart þar sem hann náði ekki inná þing og er fallinn úr ráðherrastól.

Ég held að Framsókn muni láta lítið í sér heyrast á næstunni. Þeir munu stokka upp spilin og velta fyrir sér framtíðinni. Það gerist ekki mikið hjá henni fyrr en að næsta flokksþingi.

Ég held að það hafa tvær fylkingar verið í Framsókn, nýir tímar með Halldór Ásgrímssyni og svo gamla hugmyndafræðin. Miðað við atburðina sem eru að gerast í Framsókn þá virðist gamla hugmyndafræðin algerla ráða núna. Þegar Halldór fór þá lýsti hann yfir algjörum vantrausti á Guðna Ágústsson þar sem hann átti að stíga upp í sætið. Það voru orðrómar um Finn Magnússon og einhverja fleiri kalla en síðan var hann Jón Sigurðsson dreginn upp sem eitthvað óskabarn og gerður að formanni.

Hann tók við rjúkandi rústum, ekki bara fór virtur þingmaður og ráðherra á móti honum í kosningunum (Siv) og fékk góða kosningu, þá leit allt út fyrir að Framsókn myndi tapa stór í næstu þingkosningum. En hann reyndi og því miður þá kom hann fram eins og hrokafullur menningarsnobbari í fjölmiðlum. Guðni var nokkuð sniðugur svona eftir á að hyggja, að fara ekki í formannslaginn, þeir töpuðu kosningunum og þá getur Jón tekið það fall.

Jónína Bjartmarz fór á móti Guðna í varaformanninn og tapaði, núna er hún fallin af þingi.

Ég ætla að spá því að Guðni muni standa sig ágætlega í formanns hlutverkinu, það á eftir að gusta af Valgerði Sverrisdóttur á þinginu og hún mun taka við varaformanninum.

Ég hugsa að það sé spennandi tímar framundan hjá Framsókn.

Græðgi

Það er búið að fjalla mikið um evru, matarskatt, hátt verðlag og margt af sama brunni síðastliðna daga.

Í útvarpsfréttum í dag (14-01-07) klukkan sex var viðtal við Bjarna Ármannsson, forstjóra Glitnis, þar sem hann segir að allt tal um evru sé óraunverulegt. Nokkrum fréttum síðar var viðtal við dósent þar sem hann segir að upptaka evru mundi auka samkeppni og lækka matarverð.

Þið sjáið hvernig umræðan er.

Það var samt ein mikilvæg frétt sem kom í gær á Stöð 2 (13-01-07). Það var talað við formann Landssambands bakarameistara og hann sagði frá því að skýringuna á háu verði á brauði væri launakostnaður og sú staðreynd að íslenskir neytendur væru tilbúnir að greiða uppsett verð. Fréttamaðurinn endaði á því að spyrja hvort íslenskir neytendur væri fólk sem væri að láta hafa sig af fífli.

En ef þið hugsið um þessa frétt um brauðið þá ættuð þið að átta ykkur á því að þarna er stór sannleikur. Ef neytendur eru tilbúnir að greiða hátt verð þá mun launakostnaður hækka, það er að segja fólkið sem er að baka brauðið græðir meira. Einfaldur, fallegur sannleikur.

Nú er verið að fara lækka matarskattinn. En ef fólk er tilbúið að greiða hátt verð fyrir matvöru, mun þá verðið eitthvað haldast lágt í lengri tíma? Verður ekki eitthvað annað að koma til heldur en lækkun á skatti?

Einstaklingurinn vill græða á sinni vinnu, hann vill fá vel borgað fyrir hana, hann vill lifa hátt á sinni vinnu. Allir vilja þetta svo alls staðar eru hækkun á launakostnaði með tilheyrandi hækkun á verðinu. Græðgi kallast þetta. En hver á að hætta? Er það möguleiki að hætta þessari þróun? Einstaklingurinn sem hættir þessu, hann mun bara tapa á þessu þar sem allt hækkar í verði nema laun hans.

Ég er ekki með neina lausn. Ég veit ekki einu sinni hvort að þetta sé rétt greint hjá mér... hvað haldið þið?