Hún á afmæli

Hún á afmæli.

Eftir þrjú ár þá er ég að upplifa þriðja afmælið hennar. Þessi þrjú ár hafa verið frábær. Ég er betri maður í dag vegna hennar. 

Þeir sem þekkja hana vita að hún er frábær. En kannski vita þeir ekki hvað mér finnst, sérstaklega þessa dagana. Þetta er góður ferðafélagi, frábær manneskja, lifandi, glöð og gerir mig glaðari manni. Það er gaman að heyra hana tala og skemmtilegt að heyra hennar sýn á hlutina. Hún er falleg kona og ein kynþokkafyllsta kona sem ég hef séð. Ég vona innilega að mér takist að ná henni aftur.



Til hamingju með afmæli Ester. Ég vona að þú upplifir góðan dag.

?

Hættum að tala, látið dótið vera, slökkvið á sjónvarpinu, lokiði andlitsskruddunni, lokið þið skjánum á tölvunni, slökkvum á ljósunum, pökkum saman gleðinni, leyfið myrkrinu að ná inn, hræðist ekki, horfist í auga við ykkur, lokið síðan augunum, leggist þið niður, setið hendurnar yfir andlitið,

hverfið.

Þetta gekk ekki upp

Fyrir mörgum árum þá lenti ég í ástarsorg. Þáverandi stóra ástin í lífi mínu hætti með mér og ég var rosa sár. Talaði um þetta við alla sem ég hitti og velti mér upp úr þessu.

Síðan fór ég að vinna í sumarvinnu og hitti þar einn aðila sem ég hafði verið að vinna með um jólin. Hann spurði mig um kærustuna og þá sagði ég að við höfðum hætt saman.

"Nú?" Sagði hann og hleypti í brýrnar.
"Já, hún var ekki lengur hrifin af mér og vildi að við værum vinir og síðan fór hún að tala um einhvern annan gaur..."
"Heyrðu, Jens" Sagði vinnufélaginn og greip fram í fyrir mér. "Það þýðir ekkert að vera velta sér upp úr þessu. Ef einhver spyr þá er bara best að segja það gekk ekki upp." Síðan fann hann sér eitthvað annað að gera, afgreiða viðskiptavin eða eitthvað.

Ég sá alveg að hann hafði engan áhuga að hlusta á eitthvað röfl í mér. Mig tala um einhverja ástarsorg og mínar vangaveltur um hvað hafði farið úrskeiðis. Þetta varð til þess að ég opnaði augun, ekki of mikið samt. Ég röfla enn um ástina við vini mína en ég reyni að velta sem minnst úr þessu. Já, ég er í ástarsorg. Já, ég er sorgmæddur og er í niðursveiflu.

En best er að segja "Sambandið gekk ekki upp".

Þjóðarbókhlaðan

Þegar ég var í námi þá fór ég aldrei á Þjóðarbókhlöðuna. Það var þungt loft, það var ærandi þögn þarna inni svo öll hljóð margfölduðust o.s.frv. Var frekar í Árnagarða eða Odda að læra, nú eða bara heima hjá mér.

En í dag þá finnst mér þessi bygging æðisleg. Ég hef kynnst húsinu mjög vel þetta ár sem ég hef unnið hérna og finnst hún skemmtileg. Jú hún er með sína stóru galla, lyfturnar, þurra loftið o.fl. En hún er eitthvað svo stabíl og falleg. Stór kubbur í með síki í kringum sig.

Í gegnum hlöðuna er ég búinn að kynnast sjálfum mér mun betur en áður. Ég hef hlúð að tveimur fuglum, öðrum til líf og hinum til dauða. Ég hef fengið sjálfstraust í það að smíða og gera við hluti t.a.m hurðir, glugga, borð.

Þjóðarbókhlaðan er yndisleg bygging.

Spjall við kennarann

Ég fékk ritgerðina í hendurnar í gær aftur frá kennaranum. Ég dvaldi hjá henni í tvo tíma. Hún sagði mér frá hennar áliti á ritgerðinni, sagði að athugunin væri góð og kaflinn sem fjallaði um hana vera nokkuð góðan og það væri lítið við hann að athuga. Einhver texti sem þurfti að laga en ekki mikið annað.

Hitt var annað mál. Bæta við inngang, gera fræðilegri kafla betri þá sérstaklega um námsefnið sem er til og fjalla ítarlega um námskrána. Gera niðurstöðukaflana mun betri og skerpa talsvert á þeim. Það þurfti ekki að laga heimildaskránna.

Hún spurði líka hvort að ég væri lesblindur. Hún sagði að ég flakkaði fram og til baka í tíðum og setningauppsetning hjá mér væri á köflum mjög slæm.

Ég hélt andliti allan tímann meðan ég var ég hjá henni. Eftir að ég rölti út þá var ég alveg tómur, þetta tók rosalega á, mun meira en ég bjóst við.

Ég vissi svo sem að ég væri slæmur í íslensku. En ég veit ekki hvort að ég gerði mér grein fyrir því að ég væri svo slæmur að einhver fékk þörf fyrir að spyrja hvort ég væri lesblindur. Ég gerði mér grein fyrir því að þetta er fötlun ef fólki finnst að ég sé svona slæmur í íslensku. Hvernig get ég skilað skýrslu ef fólk tekur bara eftir málvillum, hvernig get ég kennt í eldri bekkjum grunnskóla ef nemendur fara að leiðrétta mig í stafsetning og málfari?

Ég er tómur, algerlega tómur, fann fyrir því þegar ég gekk út. Finnst ég vera misheppnaður og algerlega týndur. Draumar mínir um að gefa út bók, gerast rithöfundur, mennta mig enn frekar og vera gott fordæmi fyrir aðra til að fylgja eftir.. allir þessir draumar eru einhvern veginn komnir lengra í burtu en þeir voru.

Mig dreymdi illa í nótt og vaknaði um miðja nótt með blóðnasir. Hef stundum fengið blóðnasir upp úr þurru vegna spennu og stress í líkamanum. Ég hef fengið blóðnasir við að lesa spennandi bók svo þetta er kannski ekki óeðlilegt. Eða kannski eru þetta sterkari vísbendingar um geðveiluna í mér?

Ég er kominn með prófarkalesara sem mun fara yfir ritgerðina og er byrjaður að fara yfir ritgerðina með punktunum sem kennarinn lét mig fá. Ég veit að ég mun skila ritgerðinni, en þetta rosa högg á sjálfsvirðinguna og -álitið er eitthvað sem ég verð lengi að jafna mig á.

Ekki svo að skilja að ég viti ekki að ég hef marga góða kosti og ég veit að ég er heppinn vegna þeirra vináttu og fjölskyldu sem ég hef fengið að njóta hingað til. Ég hafði bara meiri trúa á mér.

Í vinnunni

Ég brotnaði næstum niður áðan. Fann kökk myndast í hálsinum og fann að tárkirtlarnir fóru að undirbúa sig undir starfsemi. Auðvitað kyngdi ég kekkinum og neyddi mig til að finna það að ég væri karlmaður (í þeim skilningi að karlmenn gráta ekki og grafa alla hluti djúpt niður í sálartetrinu). Það væri svolítið fáránlegt að vera vinna og bresta síðan í grát þegar maður er umkringdur vinnufélögum. Ef ég hefði verið einn eða jafnvel heima hjá mér þá hefði ég örugglega leyft mér að sleppa tilfinningunum lausum. Ég vissi af þessu, var búin að sjá þessa tilfinningaflækja sem ég myndi lenda í en bjóst við því þar sem ég sá þetta í gær að ég myndi ekki finna fyrir einhverjum tilfinningasveiflum. Ég veit að það er önnur hindrun framundan, en þar sem kerfið sem ég vinn í hrundi þá bíður það til seinni tíma (morgun eða í kvöld).

Annars er ég komin með góða aðstöðu til að vinna heima hjá mér. Komið með skrifborð sem er í minni hæð, búin að hækka fartölvuna mína svo skjárinn henti mér, komið með gott lyklaborð og ágæta mús (sem ég rændi reyndar af Guðmundi fyrir nokkrum árum). Og vonandi fæ ég leyfi til þess að vinna heima hjá mér fljótlega.