Að vorkenna sjálfum sér

Þessi póstur er einn af þessum póstum sem fjalla um hægðir og vesen í kringum það. Þeir sem eru viðkvæmir og þola ekki tal um slíkt skulu beina augum sínum annað og helst slökkva á vafranum strax.


Ég er að vara ykkur við.. fjallar um kúk og fleira.

Allt þá þrennt er.. nú vara ég enn einu sinni við því að lesa þennan pistil. Ég mun ekki skafa undan og lýsa öllu eins nákvæmlega og mér er unnt.

Jæja kominn svo langt?

Í dag var helling að gera. Það var stór ráðstefna á vegum Hjallastefnunnar í dag og ég þurfti að mæta í skólann. Mig langaði að fara á ráðstefnuna en skólinn hefur forgang. Ég vissi að goðið myndi blása krafti í fólk og allir myndu ganga út með gleði og kraft í hjarta sér.

En í skólanum voru líka skemmtilegir hlutir að gerast. Erum að byrja á nýjum áfanga og í honum er stórt verkefni og við ráðum sjálf hvað við tökum fyrir. Ég var kominn með snilldarhugmynd og langaði að setja ákveðna hluti í gang. Ég ætlaði að gera bæði, byrja í skólanum og þegar búið væri að ákveða verkefnið þá myndi ég rjúka á ráðstefnuna og heyra síðasta fyrirlestur goðsins og skella mér síðan í ráðstefnumatinn.

En... í gær þá var mér smá bumbult. Ekkert alvarlegt og þegar ég skeit þá leið mér mun betur. Hægðirnar voru bara eðlilegar og allt var í góðu. Herbergisfélaginn minn var veikur með gubbupest og niðurgang og ég vonaði að ég yrði ekki svo veikur. Þegar ég vaknaði í morgun þá var óróleikinn kominn aftur. Ég fékk mér smá að borða og skellti mér í skólann. Mér var smá óglatt og var má þrýsting í rassi. Fyrirlesturinn var að fara ofan garð og neðan hjá mér á meðan ég barðist við þessa vanlíðan. Síðan skellti ég mér á klósettið og skeit.. ég veit nú ekki hvort "skeit" sé rétta orðið. Drulla væri mun betra orð. Hvellskita væri líka í áttina en samt ekki alveg þar sem þetta var að miklu meirihluta vatn.

Ég áttaði mig þá að þetta þýddi ekki. Kvaddi hópinn minn, skellti mér aftur á klósettið þar sem sagan endurtók sig. Keyrði síðan heim þar sem skipt var um nærbuxur og lagst upp í rúm. MIlli þess að ég dottaði þá fór ég á klósettið, eitt skiptið velti ég því fyrir mér hvort ég væri að pissa. Hljóðin sem komu þegar óæðri endinn minn skilaði vatninu var eins og þegar maður heyrir kvenmann pissa.

En ég tók mig saman í andlitinu og fór á síðasta fyrirlesturinn á Ráðstefnunni. Þurfti bara að fara þrisvar á klósettið og hélt þetta út og gott betur. En það var ekki séns að ég ætlaði að fara mæta í matinn og láta fólk missa matarlystina. Ég held að fólk hafi ekkert gaman að því að sessunauturinn sé með magakveisu og þurfi sífellt að standa upp og rjúka á klósettið.

Læknafóbía eða sinnuleysi?

Ég horfði á tánna mína eftir matinn og blótaði henni. Heyrðist þá í herbergisfélaganum "þú ert búinn að vera kvarta yfir þessu í 9 mánuði, gerðu eitthvað í þessu".

Eflaust er það rétt hjá honum. Í 9 mánuði hef ég þjáðst af naglasvepp og nú eru neglurnar á tánum orðnar frekar ógeðslegar. Það ógeðslegar að það hefur ekki verið minnst á tánudd og hvað þá að tærnar hafa verið sleiktar hjá betri helmingnum. 

En hvað er málið?

Nú er ég líka með bólgna hálseitla. Sem gerist með reglulegu millibili. Og ég er líka búinn að vera kvarta undan því lengi. Miðað við sögu mína þá held ég að það ætti að fjarlægja þá hið snarasta. En ég geri ekkert í því. Nenni því ekki. Stend ekki í því. Þetta er ekki svo slæmt.... ég er oftast í sokkum og hálsinn er lagi 3 vikur í mánuðinum. Maður fer ekkert að gera vesen úr svona hlutum.

En þetta er ferkar mikið rugl. Maður verður að fara gera eitthvað í þessu.

Kannski þegar ég tala næst um þetta þá verð ég búinn að panta tíma eða eitthvað álíka.

Streptókokkar

Hvað er að????

Síðan ég byrjaði í leikskólanum er ég búinn að fá hita, hálsbólgu tvisvar og svo fáranlegt kvef að ég snýtti eflaust um 500 grömmum af hori á þremur dögum.

Og nú er ég með streptókokka. Hálsinn er ónýtur.. á erfitt með að kingja og líður bara illa.

En halló.. er ekki komið nóg af þessum skítapestum? Kominn með andskotans, djöfulsins nóg af þessu fjandans rugli.

Það hættir NÚNA!

Vallarheiði

Útsýnið úr herberginu mínu er ekki skemmtilegt. Ég sé yfir til turnsins og sé nokkur hús. En það eru aðrir staðir sem eru stórkostlega fallegir. Þegar ég gekk heim til mín í morgun þá var samleikur ljóssins, daggarinnar á jörðinni og himinsins alveg stórkostlegur. Ég vildi óska að ég hefði getað notið þess meira.

En maður fær ekki allt sem maður óskar sér. Það er bara svoleiðis. Það eru svona um 4 lítrar af hori fastur í hausnum á mér og stífla allt sem stífla getur og síðan eru hálskirtlarnir svo bólgnir að þeir eru örugglega stærri en en aðrar kúlur á líkamanum.

En mér líður nokkuð bærilega núna. Búinn að hvíla mig og hef slappað af.

Ég hef nokkrar fréttir til að segja.. en það þurfa að vera myndir með þeim fréttum og ég hef ekki aðgang að þeim myndum.. strax. Þannig að það bíður bara.

Bið að heilsa.

Veikur

Sataníska veiki. Ég er veikur. Hálsinn bólginn og með einhvern hitavott og beinverki. Rosa gaman.

Er í fríi frá skólanum, verður gaman að sjá hvernig það gengur.

Hef ekkert að segja.

Og þá er best að segja ekkert.

Stress?

Þessi veikindi settu allt á annan enda hjá mér. Vann ekki neina aukavinnu eins og ég ætlaði mér, sólarhringurinn varð öfugur og ég vann ekki í ritgerðinni í 2 sólarhringa. Sem er ekki nógu gott.

Er ennþá með bullandi kvef sem hefur farið upp í vinstra augað og ég er með þungan haus, örugglega vegna þess að ennisholur mínar eru uppfullar af hori. En nezeril hefur reddað mér aðeins.

En ég er búin að skrifa upp öll viðtölin og búin að greina þau, það eru gleðifréttir. Nú þarf ég bara að skrifa andskotans ritgerðina sjálfa. Er búin með nokkra kafla en þarf að láta frú kennara lesa yfir þá.

En í dag þá ætla ég að reyna versla afganginn af jólagjöfunum, nenni nú eiginlega ekki að klára jólagjafainnkaupin á Þorláksmessu eða aðfangadag. Það væri nokkuð fúlt. Annars er ég að vinna á aðfangadag og annan í jólum. Rosa gaman en í staðin þá slepp ég við gamlársdag, sem er bara nokkuð fínt.

En fréttirnar síðustu daga hafa verið leiðinlegar, beinar útsendingar frá veðurofsanum. Ég er að segja ykkur að það eru verstu fréttir til að vinna með. Ótrúlegt hvað sumir fréttamenn tafsa mikið í svoleiðis aðstæðum.

Veikindi

Ég er ekki með gott ónæmiskerfi. Verð oft slappur og veikur, þeir sem hafa unnið með mér og hafa þekkt mig lengi hafa eflaust tekið eftir því. En Það hefur samt verið þetta árið að ég hef verið mjög lítið veikur. Veiktist í mars og ástæðan fyrir því var bara svefnleysi, svaf ekki í sólarhringa og þá hrundi allt kerfið.

Og núna er ég veikur. Hef ekkert verið veikur, ekki einu sinni bara smá á þessu ári. Þegar ég er að tala um veikindi þá er ég meina svo litla hálsbólgu og kannski gott hor í nös.

Ég hugsa stundum um að ég ætti kannski að fara í hálskirtlatöku. Finnst eins og þessir hálskirtlar gera ekkert gagn nema bólgna. En ég nenni því ekki sem stendur.

Ástæðan fyrir því að ég hef ekkert veikst tel ég vera sú að ég tek mjög reglulega inn töflu af sólhatti og c-vítamíni og lýsi. Held að það hafi hjálpað mér í gegnum þetta ár og mun halda áfram að nýta mér þessi hjálpartæki (jú jú, gæti verið placebo.. en þar sem Placebo virkar þá er ég bara sáttur).

En ástæðan fyrir því að ég veikist er sú að ég fór eitthvað að hanga niðrí bæ á föstudaginn með Halli og Kristbirni, flakka á milli djammstaða o.s.frv. Og held að kuldin hafi sett strik í reikningin.

en er að jafna mig núna eða réttara sagt að ég nenni ekki lengur að vera veikur og hef tekið ákvörðun um að hangsa ekki meira.. hef líka ekkert efni á því.

En það var eitt gott sem kom út úr þessum veikindum. Children of men, horfði á hana og hef tekið ákvörðun um að skella mér á hana í bíó og mun draga með mér kærustuna mína. Tek hana með mér í taumi ef þess þarf. Hádramatísk framtíðarmynd, með raunverulegustu byssubardagaatriðum sem ég hef séð og það féll meira að segja eitt tár af vanga mínum eftir myndina.

Mikil fegurð.